ส.ส.สิริพงศ์ อังคสกุลเกียรติ ห่วงนักเรียน-นักศึกษา ที่ขาดความเสมอภาคทางการศึกษา วอนรัฐ และกสศ. เพิ่มช่องทางการแจ้งข่าวสาร การรับรู้ของกองทุนมากกว่านี้ แนะ ช่วยวิจัยด้วยว่า คำว่าเสมอภาคในเด็กชนบทอาจจะไม่ต้องเท่ากับเด็กกรุงเทพ แต่จะทำอย่างไรเขาถึงจะสามารถดำรงชีพได้ สามารถทำงานได้

เมื่อวันที่ 9 กันยายน 2564 นายสิริพงศ์ อังคสกุลเกียรติ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ เขต 1 พรรคภูมิใจไทย อภิปรายในประเด็นการรายงานประจำปี 2563 ของกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) โดยอันดับแรกนายสิริพงศ์ ได้กล่าวชื่นชมในการดำเนินงานของกองทุนนี้ ซึ่งตนได้มีโอกาสดูรายละเอียดของกองทุนนี้ตอนเป็นอนุกรรมาธิการงบประมาณ ซึ่งกองทุนนี้ช่วยนักศึกษาจริง นักศึกษาจำนวนมากที่ได้รับความช่วยเหลือจากกองทุน ไม่ว่าจะเป็นลักษณะของการจ่ายเงินอุดหนุนให้นักเรียนที่ยากจน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการช่วยค่าอาหาร ปัจจัยต่างๆ บางโรงเรียนมีนักเรียนที่ได้รับการอุดหนุนจากกองทุนนี้มากจนเกือบจะเต็มเพดานของจำนวนนักเรียน เกือบ 70 เปอร์เซ็นต์ อาจจะมีมากกว่านั้น แต่ในประเด็นนี้ก็ต้องเรียนผ่านไปยังผู้บริหารกองทุน ว่า อยากจะให้มีการเพิ่มช่องทางในการแจ้งข่าวสาร ให้มีการรับรู้ สู่นักเรียน นักศึกษา และผู้ปกครองให้ได้มากกว่านี้ เนื่องจากยังคงได้รับเรื่องร้องเรียนว่า ยังมีจำนวนนักเรียนอยู่จำนวนมากที่ยังไม่สามารถเข้าถึงกองทุนได้ แต่โรงเรียนที่เข้าไม่ถึงกองทุนไม่ใช่โรงเรียนที่ยากจน เพราะโรงเรียนยากจนจะรู้ช่องทาง ซึ่งทางกองทุนส่งคนไปอำนวยความสะดวก ส่งคนไปให้ความรู้เขาอย่างเต็มที่ เขาใช้สิทธิ์ของเขาได้เต็มที่ แต่กลับเป็นโรงเรียนขนาดกลาง หรือขนาดใหญ่ ซึ่งยังมีนักเรียนที่ยากจนอยู่ และเขายังเข้าไม่ถึงกองทุนนี้ ตรงนี้ต้องฝากเป็นประเด็นแรก ส่วนประเด็นที่ 2 ได้ทราบว่า ทางคณะได้มีการทำงานวิจัยเกี่ยวกับการพัฒนาคุณภาพการศึกษา ถ้าเรามองคำว่า ความเสมอภาคทางการศึกษา ถ้าเรามองอย่างคนในเมือง เราอาจจะมองว่าความเสมอภาคทางการศึกษาอาจจะหมายถึง น้องๆ ควรจะมีเสื้อผ้าใส่ ที่เป็นแบบฟอร์มตามที่กำหนด ควรจะมีอาหารที่ถูกต้องตามหลักโภชนาการได้รับประทาน ควรจะมีโอกาสได้เรียน อันนี้คือถ้าเรามองจากจากคนในเมือง แต่ในความเป็นจริงมีรายละเอียดปลีกย่อยมากกว่านั้น นายสิริพงศ์ กล่าวต่อว่า คำว่า เสมอภาคทางการศึกษา ถ้าเรามองแค่ว่าแจกเงินแล้วจบ ยังไงก็ไม่มีทางเสมอภาค เพราะโอกาสในการได้รับรู้ โอกาสในการเข้าถึง โอกาสในการที่จะหาโอกาสต่างๆ ที่จะแสวงหาความรู้ได้ คนในชนบทย่อมมีความแปลกแตกต่างจากคนในเมืองอยู่แล้ว สิ่งที่อยากจะฝากคือ ในการวิจัย ช่วยวิจัยด้วยว่า จะทำอย่างไรเด็กในชนบท คำว่าเสมอภาคของเขาอาจจะไม่ต้องเท่ากับเด็กกรุงเทพ แต่เขาจะทำอย่างไรเขาถึงจะสามารถดำรงชีพได้ สามารถทำงานได้ สำหรับเรื่องที่ทางคณะทำงานได้ไปทำงานกับอุดมศึกษา ทำอย่างไร อุดมศึกษาเมื่อเขาใช้เกณฑ์กลางเป็นหลักเป็นไปไม่ได้ที่เด็กจากชนบท จะมีความเท่าเทียมกับเด็กในเมือง ไม่ต้องพูดถึงเด็กต่างจังหวัดกับเด็กในกรุงเทพฯ เพราะว่าห่างกันมาก แค่เด็กในสังคมชนบท ในต่างจังหวัดกับในเมือง ก็ไม่เท่าเทียมกันแล้ว " สิ่งนี้หวังว่าในปีต่อๆ ไป เราจะได้มีโอกาสเห็นนวัตกรรมทางการศึกษาว่าท่านทำอย่างไรที่จะทำให้การศึกษาไทยของเด็กๆ ทุกคน ได้รับความเสมอภาคอย่างแท้จริง ไม่ใช่เพียงปัจจัยภายนอก แต่เป็นระบบ เพราะวันนี้ พ.ร.บ.ปฏิรูปการศึกษายังไม่เข้า วันนี้ในแต่ละท้องถิ่นในแต่ละพื้นที่ แทบไม่มีใครที่จะมาดูว่าโครงสร้างการศึกษาของแต่ละท้องถิ่นนั้นควรจะเป็นอย่างไร กรรมการศึกษาธิการจังหวัดในแต่ละจังหวัด ยังไม่ได้ทำหน้าที่นี้อย่างเต็มที่เลย เพราะในแต่ละจังหวัดล้วนแล้วแต่ มีหน้าที่ดูเรื่องบุคลากร แต่ไม่ได้มีเรื่องคุณภาพการศึกษา จึงต้องขอฝากไว้ด้วย และขอเป็นกำลังใจให้ท่านผู้บริหารกองทุนทุกท่านในการทำให้เด็กของเรามีการศึกษา และได้รับการศึกษาที่ดีขึ้น "  นายสิริพงศ์  กล่าวทิ้งท้าย