ส.ส.เพชรดาว อภิปรายต่อว่า เราคาดหวังว่าพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติฉบับนี้จะสามารถตอบปัญหาที่เกิดขึ้น ในการพัฒนาเด็กไทยนี้ได้อย่างไรบ้าง เรื่องของ EF เป็นเรื่องที่สำคัญ ทักษะทางสมอง เห็นศักยภาพที่มนุษย์ทุกคนมีมาตั้งแต่เกิด แต่จะต้องได้รับการฝึกฝนต่อเนื่องจนเส้นใยสมองเกาะเกี่ยวกันเป็นโครงสร้างในสมอง เสมือนกับฝังชิพที่เป็นทักษะ ความสามารถ ตัวที่ติดตัวกลายเป็นสันดานไปตลอดชีวิต เพราะฉะนั้นทักษะพื้นฐานทักษะปฏิบัติทักษะการกำกับตนเองเป็นเรื่องสำคัญในเรื่องของ EF
มาตรา 8 ในการพัฒนาฝึกฝนและบ่มเพาะให้ผู้เรียนมีสมรรถนะตามมาตรา 7 ต้องดำเนินการตามช่วงวัย (ในวงเล็บ 1-7) ลงรายละเอียดมากเกินไป อย่างที่สมาชิกหลายท่านได้พูดถึงจริงๆแล้วกฎหมายควรเขียนกำหนดหลักเกณฑ์กว้างๆ มากกว่าที่จะเจาะจงลงไปในรายละเอียด เพื่อปลดโอกาสให้เข้ากับสถานการณ์ที่มีความหลากหลายแตกต่างกันในแต่ละพื้นที่
เมื่อย้อนกลับไปดูในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ สงสัยเหมือนกันว่าทำไมครอบครัวที่มีกำลังทรัพย์ มีฐานะดี แล้วก็มีญาติพี่น้องอยู่ต่างประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศเพื่อนบ้านไม่ว่าจะเป็นประเทศมาเลเซีย ประเทศสิงคโปร์ เขาจะส่งลูกหลานไปเรียนที่นั่น ด้วยความมั่นใจว่าอนาคตของเขาจะดีกว่า ทั้งทางด้านความรู้ ด้านภาษา ด้านศาสนา
ย้อนไปดูการศึกษาที่จัดทำโดยนักศึกษาหลักสูตรเสริมสร้างสังคมสันติสุขของสถาบันพระปกเกล้า ซึ่งตนเองก็เป็นหนึ่งในนั้นมีการศึกษาเรื่องของสันติธานีวิถีวัฒนธรรมสู่การศึกษาสู่การแก้ปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้ มีการศึกษาผ่านการบริการของรัฐที่ประชาชนใฝ่ฝันอยากเห็นอยากได้ 3 โรง นั่นคือ 1)โรงพยาบาล โรงพยาบาลสร้างสุขจากครรภ์มารดาสู่เชิงตะกอน 2)โรงเรียนไหว้สวยสลามงาม 3) โรงพักต้นน้ำแห่งความยุติธรรม
เมื่อพูดถึงโรงเรียน เขาอยากได้หลักสูตรที่สืบสานอัตลักษณ์ท้องถิ่น เก็บความเป็นท้องถิ่นเรียนทั้งศาสนาและก็สามารถควบคู่กันไป ส่งเสริมปลูกฝังให้เกิดความเข้าใจในความหลากหลายทางวัฒนธรรม ตั้งแต่ระดับอนุบาลทั้งไทย-พุทธ มลายู มุสลิม แล้วก็คริสต์ ทำไมพูดถึงต้องเข้าวัดคริสต์ต้องเข้าโบสถ์ทำไมมุสลิมถึงต้องละหมาด แล้วก็ขอให้บรรจุวิชาที่เกี่ยวข้องกับสันติศึกษาเข้าไปด้วย เขาอยากเรียนภาษา ภาษาไทยภาษาอังกฤษแล้วก็ไม่ต่างอะไรอยู่แล้วก็อยากให้เป็นวิชาบังคับกำหนดให้มีเนื้อหาดนตรี กีฬา ศิลปะพื้นบ้านที่สอดคล้องกับวิถีวัฒนธรรมจากสภาพแวดล้อมในอากาศต้องใส่ใจรายละเอียดทางวัฒนธรรม มีข้อเสนอให้คณะกรรมการการศึกษาจังหวัดมาจากการเลือกตั้ง
ได้ยกตัวอย่างการศึกษาเฉพาะจังหวัดชายแดนภาคใต้ แต่ถ้าฟังเพื่อนสมาชิกรัฐสภาหลายท่านก็อยากได้การเรียนการสอนที่มีความหลากหลาย โดยสอดคล้องกับอัตลักษณ์ของแต่ละพื้นที่ ไม่ได้คิดจากส่วนกลาง แล้วก็อยากจริงๆให้มีการกระจายอำนาจ
วันนี้มีข้อเสนอแนะที่เป็นประโยชน์มากมาย จึงขอฝากไปยังท่านประธานและคณะกรรมการที่ จะตั้งขึ้นมา บอกให้ใช้ประโยชน์จากทุกข้อคิดเห็น ว่าที่ต้องไม่ลืมคือ ผู้เรียน คือเด็ก ทุกครั้ง ที่เราถามเด็กๆ ว่าของขวัญอะไรที่เด็กอยากได้จากผู้ใหญ่ อันดับแรกคืออยากได้การรับฟัง และความเข้าใจจากผู้ใหญ่มากที่สุด เราฟังน้องได้มากพอหรือยัง พระราชบัญญัติการศึกษาฉบับนี้เป็นหนึ่งในความหวังที่จะพัฒนาเยาวชนไทยให้พร้อมรับมือกับภัยที่รุมเร้าในอนาคตได้อย่างมั่นใจได้หรือไม่ อย่างไร คณะกรรมการที่จะตั้งขึ้นนี้ต้องตอบโจทย์นี้ให้ได้
